Uzun zamandan sonra tekrar yazmaya karar verdim bu sefer adresimi değiştirerek:) bu basit bir değişiklik gibi gözükse de benim için tamamen farklı bi olgu aslında. Yazamadığım süreç zarfında bir çok şey yaşadım. Sevdim, sevildim, hata yaptım.. Ama en önemlisi yaptıklarımdan yine büyük paylar çıkardım kendime. Gitgide hayatı daha anlar hale gelmeye başladım. Çevremi daha doğrusu insanları, benliğimi sorgular oldum. Her gün kalktığımda acaba bugün başıma ne gelecek sorularını sorarken yakaladım kendimi. Bu nasıl bir duyguydu? Ben bazılarının gözünde 'en iyisi' bazılarınınkinde ise 'kullanan kişi' söylemlerine oturtuldum. Bunların hiçbiri boşuna değildi. İyi yorum da kötü yorum da benim için eşdeğerdi. Eğer ben bunları duymuşsam haketmişimdir çünkü diye düşündüm kendi kendime. Hepimiz hata yaparız hepimiz yalan söyleriz fakat bazısı gerçekleri söyler bazıları bu hatalardan derslerini alır. Geçen gün apartmandan bir kadın bağırarak etrafa ağzıyla ateşler püskürtüyordu ve eminim herkes 'ne kadar çirkef bir kadın' diyordu. Peki bütün insanların da aynı o kadın gibi hatta ondan daha da çirkef olabileceğini düşünüyorlarmıydı? Hayır düşünmezler ya da düşünemeyiz biz sadece insanları yargılarız. Ama bilemeyiz ki yargıladığımız duruma düşeceğimizi. Kendimi onun yerine koyuyorum evet şimdi ben aldatıldığımı öğrensem en yakınım biriyle hem de ve sinirli bir yapım varsa bunu nasıl dışarı vurabilirim? Ya da bunun örneklerini çoğaltabiliriz. İşi daha da büyüterek hepimiz hırsız olabiliriz diyorum. Ne kadar saçma geldi değil mi? Peki siz bir baba olduğunuzu varsayın. Saat gecenin 3 ü ve oğlunuz o kadar ateşlendi ki havale geçirmeye başladı. Ve bu hastalığı geçiren tek bir ilaç var. Fakat yakınınızdaki eczane kapalı ve o ilaç vitrinin hemen ardında size göz kırpıyor. O camı kırıp ilacı alıp oğlunuza götürmez misiniz? Bakın 'hırsız' oldunuz bu örnekten herkes kendine pay çıkarabilir bu yüzden hayatta kimseyi yargılamamalıyım ve herkes için iyi niyetli olmalıyım.Umarım bu gidişatım doğru bir çizgide ölene kadar devam eder...
