Hayat o yaşa gelince gerçekleri her ne kadar çoğu kişi bunu hissetmese de sana gösteriyor. Evet sen hata yapmalısın! Yapacaksın ki deneyim kazanacaksın! Yoksa 'doğru' yola nasıl ulaşacaksın? Ne yapmak istediğimi soruyorum şu sıralar kendime. Ama ne kendime ne de hayata cevap veremiiyorum. Hissizleşiyor muyum bunu bilmiyorum. Ama bazı şeyleri kaybetmekte olduğum kesin. Mutsuzum. Gülüyorum ama neye güldüğümü bile bilmeden yanımdakilere hissettirmemek için gülüyorum.
Kendi içim mi? İşte orası kan ağlıyor. İstediklerimi yapamamak,şartların olumsuz getirileri,hep içime atmak beni gün geçtikçe kötüye götürüyor. Asıl yapmam gerektiğini en son da yapacağımı düşünüp üzüntü aşılıyorum sanki kendime...
Ve yine koca yılı deviriyorum. Düşünüyorum da önceki sene de böyle değil miydin sen diye? Ama ne kadar büyük şeyler devirdim. Aslalarımı,imkansızlarımı gerçekleştirdim bu sene. Fikirlerimin 360 derece değişmesini şaşkınlıkla izler hale geldim. Herkes gibi 'keşke'lerim oldu ama bunu hep bir realite olarak gördüm. Herkesin yaşadığı bir realite...
Bugün,dün,önceki gün... ne yaptığımı bilmedim yarın,ertesi gün... ne yapacağımı kestiremiyorum. En küçük bir tahminim dahi yok.. Dedim ya mutlu muyum mutsuz muyum 'şükür' onu dahi bilmiyorum. Ama acımıyorum kendime. Demek ki bunu yaşamak da varmış. Sen nelere katlandın bu ne ki diyorum kendime. Ama kendimi avutur pozisyona düşmediğim yalanını kendime söyleyemiyorum.
Yeni bir yıla asıl olarak bu psikolojiyle yalnız girerken öncelikle sağlık sonra başarı,mutluluk ve sevgi getirmesini diliyorum.Umarım tüm insanlara hakettiği değer verilir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder