Yine içimden bir şeyler gelmeye çalışırken yazmakla yazmamak arasında kalıyorum. Ne yazayım diyorum ne kadarını buraya yazabilirim diyorum. Alsa götürse beni birileri diyorum çok şey diyorum:) İşte o birileri ya da birisi var tabiki:) ama ne yapacağımı bilemeden kararsızca dolanıyorum ortalarda 1 aydan uzun süredir. İfadelerimde bozulmalar, kendimi anlatamamanın sıkıntılarını yaşıyorum. Konuşuyorum ama kalbimle değil. Canımın istediklerini karşılayamıyorum. Bazen depresyon diyorum buna bazense bunu demeye bile cürret edemiyorum. Tek temennim bu 'durum'un erken bitmesi. Ve bunun içinde 'aşk' lazım diyorum.:) Çok şey ister oldum kendimden. Bazense mal gibi hissettiğim günler de oldu. Ne yapacağımı kestirememek kadar kötü birşey olmadı sanırım. Yanlış tercihlerim beni bu hale getirdi. Ama kaderci olup bunu da yaşamak lazımmış deyip avutucu pozisyona geçmek istiyorum herzaman ki gibi. Kararsızlıklar, bekleyişler, sessiz çığlıklar atarken zamanda hızla geçiyor. Ayak uydurmak istercesine kanatlarımı çırpmaya çalışıyorum ne yazık ki kanatlarımı oynatamıyorum bile. Acilen bir reçete istiyorum. En iyi şekilde kullanabilme adına...