
Kendimiz gibi olmayanları Türkler olarak kabul edememişizdir?Ne ilginç bir durumdur bu?Evet sen kürtsen dağa çıkıp her an beni öldürebilirsin!Sen solcuysan,sağcıysan,komünistsen,muhafazakarsan,eşcinselsen,hele başın kapalıysa,özel hayatın benimkinden farklıysa evet sen bizimle olmamalısın?Bu nasıl bir insan ayrımcılığıdır?Homofobik olduğumuzu halk olarak kabul etmeyişimizin nedeni nedir diye düşünmüşümdür hep.Evet eğitimsiz boş beyinlerin gene boş bilgilerle doldurulması.Tabi çok eğitimli şahsiyetlerinde böyle olmadığını söyleyemeyiz.Kendimizi aşamamamız,kendi adımıza radikal kararlar vermek gerçekten bu kadar mı zor?Artık ağlıyorum ama kendi dertlerime,üzüntülerime ağlayamıyorum.Böyle bir düzende yaşadığıma ve tepkisiz kalıp hiçbirşey yapamadığıma ağlıyorum.Ağladıkça kendime ütopya kuruyorum.Öyle bir ütopyada yaşayamamak...Evet biliyorum böyle bir düzen hiçbir zaman olmayacak daha doğrusu olamayacak.Hani bir söz vardır:'İnsan hayalleriyle yaşar.'sanırım yaşamayı böyle hayal kurabilerek devam ettirebiliyorum.Çünkü gerçekleri karşındakine aktaramadığın zaman yaşamanın ne zaman önemi kalır?Her zaman her düşünceye saygı duydum.Ama hiçbir zaman bütün görüşlerimi herkese anlatamadım.Neden?Çünkü korku,terkedilmek,kaybedilmek,her düşünceye saygı duyan ve ilişkilerini aynı şekilde devam ettiren birine rastladınız mı?Ben rastlamak istedim ama hep bir karmaşıklık oldu.Ve hala da kendini ifade edememenin zorluğunu çekiyorum ve 'biz'ler hep çekeceğiz.Bu süreç ne kadar işleyecek merakla bekliyor ve izliyor olacağım..
1 yorum:
bunun sıkıntısını duyabilmek bile büyük bir erdem aslında. hırale gürele ilerleyen kalabalıktan kafayı kaldırıp bir an bu slogan izdihamından kurtulmak... tebrik ediyorum hem de yürekten;)
yazılarını takip ediyorum...başarılar şimdiden
Yorum Gönder